İşverenin, 4857 sayılı İş Kanunu'na eklenen Geçici 10. madde uyarınca COVID-19 salgını döneminde uyguladığı 'tek taraflı ücretsiz izin' hakkı, işçiye haklı nedenle fesih imkanı tanır mı? Bu düzenlemenin ardındaki temel amaç nedir?

Hayır, işçiye haklı nedenle fesih imkanı tanımaz. 4857 sayılı İş Kanunu'na eklenen Geçici 10. madde, COVID-19 salgınının ekonomik etkilerini azaltmak ve istihdamı korumak amacıyla getirilmiş istisnai bir düzenlemedir. Bu maddenin getirdiği kural şudur: - İşverene, fesih yasağı süresince, işçiyi tek taraflı olarak tamamen veya kısmen ücretsiz izne ayırma hakkı verilmiştir. - Aynı maddenin devamında, 'Bu madde kapsamında ücretsiz izne ayrılmak, işçiye haklı nedene dayanarak sözleşmeyi fesih hakkı **vermez**.' şeklinde açık ve emredici bir hüküm bulunmaktadır. **Düzenlemenin Temel Amacı:** Bu düzenlemenin temel amacı, **fesih yasağı** ile bir denge kurmaktır. Kanun koyucu, bir yandan işverenin işçiyi işten çıkarmasını (fesih yasağı ile) engellerken, diğer yandan faaliyeti azalan veya duran işverene, ücret ödeme yükümlülüğünden geçici olarak kurtulma imkanı tanımıştır. Eğer tek taraflı ücretsiz izin uygulaması işçiye haklı fesih imkanı tanısaydı, fesih yasağının bir anlamı kalmazdı. İşveren işçiyi işten çıkaramazken, işçi ücretsiz izne çıkarıldığı için kendisi feshedip (kıdem tazminatını alarak) işten ayrılabilirdi. Bu durum, fesih yasağının amacını boşa çıkarırdı. Dolayısıyla, bu düzenleme, salgın gibi olağanüstü bir dönemde, işverenin mali yükünü hafifletmek ve iş ilişkisinin sona ermesi yerine 'askıda kalmasını' sağlayarak istihdamı korumayı hedefleyen geçici ve istisnai bir mekanizmadır.