CMK m. 256 vd. maddelerinde düzenlenen 'müsadere muhakemesi' hangi durumlarda yapılır? Bu muhakeme usulü ile genel yargılama usulü arasındaki temel farklar nelerdir?

CMK m. 256 vd. maddelerinde düzenlenen özel müsadere muhakemesi, üç temel durumda yapılır: 1) Kamu davası hiç açılmamışsa (örneğin, şüpheli öldüğü veya bulunamadığı için), ancak ortada müsaderesi gereken bir eşya varsa. 2) Kamu davası açılmış ancak müsadere talebi iddianamede yer almamış ve mahkemece de bu konuda re'sen bir karar verilmemişse. 3) Esasla birlikte bir karar verilmiş ancak bu kararda müsadereye konu eşyanın iadesine veya müsaderesine ilişkin bir hüküm kurulması unutulmuşsa. Bu muhakeme usulü ile genel yargılama arasındaki temel farklar şunlardır: Genel yargılamada müsadere, ana ceza davasının bir parçası olarak (fer'i olarak) karara bağlanır. Özel müsadere muhakemesi ise, sadece eşyanın hukuki akıbetini belirlemeye yönelik, bağımsız bir muhakemedir. CMK m. 257'ye göre, bu muhakeme kural olarak duruşmalı yapılır, ancak m. 259'a göre, suç konusu olmayan ve sadece bulundurulması izne tabi olan eşyalar hakkında sulh ceza hakimliğince dosya üzerinden de karar verilebilir. Bu muhakemede sanığın cezai sorumluluğu değil, sadece eşyanın TCK m. 54'teki müsadere şartlarını taşıyıp taşımadığı tartışılır. (Kaynak: CMK m. 256-259)