Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2023/149 sayılı kararında, davalı vekilinin temyiz talebi üzerine, ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasının ardından mahkemenin 'direnme kararı' vermesi üzerine, bu direnme kararının da bozulmasının hukuki gerekçesi nedir?

Bu kararda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun direnme kararını bozmasının temel hukuki gerekçesi, mahkemenin Özel Daire'nin bozma ilamında işaret ettiği eksiklikleri gidermeden ve gerekli araştırmayı yapmadan, önceki kararında ısrar etmesidir. Özel Daire, fark ücreti alacağının doğru bir şekilde hesaplanabilmesi için davacının bordrolarının, işveren kararlarının getirtilmesi ve kamudaki emsaliyle karşılaştırmalı bir bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek bir 'araştırma' ve 'inceleme' yönü çizmiştir. İlk derece mahkemesi ise, bu araştırmaları yapmaksızın, 'dava konusunun denge tazminatına ilişkin olduğu, maaş nakil ilmühaberi düzenlemesine ilişkin olmadığı' gibi dar bir yorumla önceki kararında direnmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, uyuşmazlığın çözümü için Özel Daire'nin işaret ettiği araştırmanın zorunlu olduğunu, bu araştırma yapılmadan verilecek bir kararın 'eksik incelemeye' dayalı olacağını kabul etmiştir. Somut olayda ise HGK, daha ileri giderek, davacının bu tür bir alacağa hiç hakkı olmadığına ve dolayısıyla hiçbir araştırma yapılmasına gerek olmadığına karar vererek, direnme kararını 'değişik gerekçeyle' bozmuştur. Yani, hem mahkemenin direnme usulünü hatalı bulmuş hem de davanın esasını tamamen farklı bir hukuki temelde karara bağlamıştır. (Kaynak: Yargıtay HGK, E. 2023/7-200, K. 2023/149)