Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2023/199 E. sayılı kararında, zincirleme suçun sübjektif unsuru olan 'aynı suç işleme kararı'nın tespitinde 'fırsat bulma' kavramının esas alınması hangi eleştirilere yol açabilir?

'Fırsat bulma' kavramının esas alınması, 'aynı suç işleme kararı' unsurunu aşırı genişletme ve belirsizleştirme riski taşıdığı için eleştirilebilir. Bu yaklaşım şu sorunlara yol açabilir: 1) Suç İşleme Kararının Soyutlaşması: 'Her fırsatta suç işleme' düşüncesi, TCK m. 43'ün aradığı, belirli bir suç tipine yönelik somutlaşmış bir plandan ziyade, failin genel suç işleme eğilimini veya karakterini cezalandırmaya dönüşebilir. Bu, ceza hukukunun 'fiil' odaklı yapısıyla çelişir. 2) 'Değişik Zamanlarda' Kavramının Sınırsızlaşması: Failin her yeni fırsatı değerlendirmesi, aynı kararın bir parçası olarak görülürse, araya giren çok uzun zaman dilimlerinin, hukuki veya fiili kesintilerin önemi kalmaz. Bu durum, 'değişik zamanlarda' ifadesini fiilen anlamsız kılabilir ve birbirinden tamamen bağımsız olayları tek bir suç potasında eritebilir. 3) İspat Zorluğu ve Keyfilik: Failin iç dünyasına ait olan 'fırsat kollama' niyetinin objektif olarak ispatı son derece zordur. Bu durum, mahkemelerin varsayımlara ve sübjektif değerlendirmelere dayalı kararlar vermesine, dolayısıyla keyfi uygulamalara yol açabilir. Bu yaklaşım, 'kanunilik' ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkelerini zedeleyebilir. (Kaynak: sen.av.tr makalesi, YCGK 2023/199 E., 2023/380 K.)