Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2023/199 E. sayılı kararında, sanığın mağdura yönelik 'herkese veriyorsun bana mı vermiyorsun' şeklindeki sözleri, 18 ay sonra işlenen ikinci cinsel istismar suçuyla bağlantı kurularak 'aynı suç işleme kararı'nın varlığına delil olarak kabul edilmiştir. Bu yaklaşım, 'aynı suç işleme kararı'nın belirli ve somut olması gerektiği ilkesiyle nasıl bağdaşır? Eleştirel bir değerlendirme yapınız.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bu yaklaşımı, 'aynı suç işleme kararı'nın kapsamını genişleten ve eleştiriye açık bir yorum içermektedir. Doktrinde ve Yargıtay'ın önceki kararlarında, zincirleme suç için aranan suç işleme kararının genel ve soyut bir eğilimi değil, belirli bir mağdura karşı, belirli bir suçu işlemeye yönelik daha somut bir planı veya niyeti ifade etmesi gerektiği kabul edilir. Failin 'çıkacak her fırsattan yararlanma' yönündeki genel bir düşüncesi, TCK m. 43/1 anlamında 'bir suç işleme kararı' olarak kabul edilmez. YCGK'nın kararında, sanığın sarf ettiği sözü, 18 ay sonraki fiili de kapsayan 'genel bir niyet ve plan' olarak yorumlaması, bu kararı oldukça soyut ve geniş bir temele dayandırmaktadır. Özellikle araya 18 ay gibi uzun bir sürenin ve sanık hakkında yürütülen bir soruşturmanın (fiili/hukuki kesinti) girmesine rağmen bu sonuca varılması, 'aynı suç işleme kararı'nın devamlılığı ilkesini zorlamaktadır. Eleştirel olarak, bu tür genel ifadelerin, aradaki uzun zaman ve kesintilere rağmen tek bir suç işleme kararının kanıtı olarak kabul edilmesi, 'değişik zamanlarda' ibaresini keyfiliğe açık hale getirebilir ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesini zedeleyebilir. (Kaynak: sen.av.tr makalesi, TCK m. 43/1; YCGK 2023/199 E., 2023/380 K.)