CMK m. 135 uyarınca 'iletişimin denetlenmesi' tedbirine başvurulabilmesi için aranan 'başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması' şartının hukuki anlamı ve kapsamı nedir? Bu şartın varlığı nasıl tespit edilir?

Bu şart, 'ikincillik' veya 'ultima ratio' (son çare) ilkesi olarak bilinir ve iletişimin denetlenmesi gibi temel hak ve özgürlüklere ağır müdahale oluşturan bir tedbire ancak başka hiçbir delil elde etme yöntemi kalmadığında başvurulabileceğini ifade eder. Bu, mutlak bir imkansızlık anlamına gelmez. Soruşturma makamlarının, şüpheyi destekleyecek veya maddi gerçeğe ulaştıracak delilleri, fiziki takip, tanık dinleme, arama, el koyma gibi daha az müdahaleci yöntemlerle toplama imkanının mevcut olmaması veya bu yöntemlerin sonuçsuz kalacağının kuvvetle muhtemel olması durumunda bu şart gerçekleşmiş sayılır. Bu şartın varlığının tespiti, somut olayın özelliklerine göre yapılır. Tedbire karar verecek olan hakim (veya gecikmesinde sakınca bulunan halde savcı), talep yazısında ve soruşturma dosyasında, neden başka delil toplama yöntemlerine başvurulmadığını veya bu yöntemlerin neden yetersiz kaldığını gösteren somut gerekçeleri aramalıdır. Örneğin, suçun bir örgüt faaliyeti kapsamında azami gizlilikle işlenmesi, faillerin kimliklerinin meçhul olması gibi durumlar, başka suretle delil elde etme imkanının bulunmadığına dair güçlü karineler oluşturur. Kararda bu hususun gerekçelendirilmesi, kararın hukuka uygunluğu için zorunludur. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/iletisimin-tespiti-dinlenmesi-kayda-alinmasi/)