Sahipli bir hayvana zarar verme eylemi, TCK m. 151 kapsamında ne zaman 'haklı bir neden'e dayanmış sayılır? Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin 2015/16063 E., 2016/951 K. sayılı kararında, sanığın av köpeğine saldıran çoban köpeğini vurması eylemi nasıl değerlendirilmiştir?

Sahipli hayvana zarar verme eylemi, TCK m. 151'in lafzı gereği 'haklı bir neden olmaksızın' işlenmelidir. 'Haklı neden', genellikle TCK'da düzenlenen hukuka uygunluk nedenlerini (meşru savunma, zorunluluk hali vb.) ifade eder. Bir kişinin kendisine veya başkasına ait bir hayvana yönelen haksız bir saldırıyı defetmek amacıyla saldıran hayvana zarar vermesi, meşru savunma (TCK m. 25) kapsamında değerlendirilebilir. Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin anılan kararında da bu yönde bir sonuca varılmıştır. Kararda, sanığın, katılanın köpeklerinin kendi köpeğine ve ardından kendisine saldırdığı, köpeklerle baş edemeyeceğini anlayınca yere doğru ateş ettiği yönündeki savunmasının aksinin ispatlanamadığı belirtilmiştir. Bu durumda Yargıtay, sanığın eyleminin kendisine ve köpeğine yönelen saldırıyı defetme, yani 'kendisini savunma' amacıyla gerçekleştiğini ve bu nedenle 'haklı bir nedene' dayandığını kabul etmiştir. Bu gerekçeyle, mala zarar verme suçunun unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi bozma nedeni sayılmıştır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-151-mala-zarar-verme-sucu.html)