CMK m. 136'daki dinleme yasağı sadece 'müdafi' için mi geçerlidir, yoksa şüphelinin/sanığın CMK m. 46 uyarınca tanıklıktan çekinme hakkına sahip olan ve meslek sırrı olan diğer kişilerle (hekim, mali müşavir) yaptığı görüşmeleri de kapsar mı?

CMK m. 136, lafzı itibarıyla sadece 'müdafi'yi (avukatı) özel olarak korumaktadır. Kanun metni, 'müdafin bürosu, konutu ve yerleşim yeri' diyerek yasağı avukatla sınırlamıştır. CMK m. 46'da sayılan ve meslekleri nedeniyle tanıklıktan çekinme hakkına sahip olan hekim, diş hekimi, eczacı, ebe ve mali müşavirler için bu şekilde mutlak bir dinleme yasağı öngörülmemiştir. Dolayısıyla, bir şüphelinin, bu diğer meslek mensuplarıyla yaptığı görüşmeler, CMK m. 135'teki genel şartlar (katalog suç, kuvvetli şüphe vb.) varsa dinlenebilir. Ancak, bu dinleme sırasında elde edilen ve 'meslek sırrı' niteliğindeki bilgilerin (örneğin, hastanın sağlık durumu) delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı, her somut olayda adil yargılanma hakkı ve özel hayatın gizliliği ilkeleri çerçevesinde mahkeme tarafından ayrıca değerlendirilir. Yani, dinleme yasal olabilir ama elde edilen delilin kullanılması hukuka aykırı bulunabilir.