TCK m. 151/2'de düzenlenen 'sahipli hayvana zarar verme' suçunun oluşması için 'haklı bir nedenin bulunmaması' şartı nasıl yorumlanmalıdır? Sanığın, kendi köpeğine saldıran bir köpeği yaralaması bu kapsamda nasıl değerlendirilir? (Yargıtay 23. CD, 2015/16063 E. kararı ışığında).

TCK m. 151/2'deki 'haklı bir neden olmaksızın' ifadesi, bu suç tipi için özel bir hukuka uygunluk nedeni öngörmektedir. Bu ifade, genel hukuka uygunluk nedenleri olan meşru savunma (TCK m. 25), zorunluluk hali (TCK m. 25) veya hakkın kullanılması (TCK m. 26) gibi durumları kapsar. Metinde yer alan Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin 2015/16063 E., 2016/951 K. sayılı kararında, sanığın, kendi köpeğine ve ardından kendisine saldıran köpekleri ayırmak için yere doğru ateş etmesi eylemi, 'haklı bir neden' kapsamında değerlendirilmiştir. Yargıtay, sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığını ve eylemin 'kendisini savunmak amacıyla' yapıldığını kabul ederek, TCK m. 25/1'deki meşru savunma koşullarının oluştuğu sonucuna varmıştır. Dolayısıyla, bir kişinin kendisinin veya başkasının (bu örnekte kendi köpeğinin) bir hakkına yönelik haksız bir saldırıyı defetmek amacıyla orantılı bir güç kullanarak saldıran hayvana zarar vermesi, 'haklı bir neden' teşkil eder ve TCK m. 151/2'deki suçun unsurları oluşmaz.