Bir soruşturmada şüphelinin telefonuna, 'iletişimin denetlenmesi' kararı (CMK m. 135) ile değil de, 'elkoyma' kararı (CMK m. 123) ile el konulmuştur. Telefonda yapılan incelemede geçmişe dönük WhatsApp yazışmaları bulunursa, bu yazışmalar delil olarak kullanılabilir mi?

Bu konu son derece tartışmalıdır ve Yargıtay kararlarında farklılıklar göstermektedir. Bir görüşe göre, geçmişe dönük iletişim içerikleri (WhatsApp, SMS vb.), iletişimin içeriğinin denetlenmesi niteliğindedir ve ancak CMK m. 135'teki sıkı şartlar (katalog suç, hakim kararı vb.) altında elde edilebilir; dolayısıyla elkoyma kararı ile bu içeriklere ulaşılamaz. Diğer bir görüşe göre ise, telefona bir 'eşya' olarak el konulduktan sonra, içindeki veriler dijital materyaldir ve CMK m. 134 ('bilgisayarlarda arama') usulüne göre incelenebilir. Bu durumda elde edilen delillerin hukuka uygun olduğu kabul edilir. Mevcut durumda Yargıtay, genellikle ikinci görüşü benimseme eğilimindedir ancak bu, özel hayatın gizliliği açısından eleştirilmektedir. Bu, metinlerdeki delil toplama kurallarının kesişimine dair ileri düzey bir sorudur.