Hakimin reddi talebi üzerine HMK m. 41'e göre verilen 'geri çevirme' kararı ile HMK m. 42'ye göre verilen 'talebin esastan reddi' kararı arasındaki temel fark ve bu kararlara karşı kanun yolu imkanları nelerdir?

İki karar arasında hem karar veren merci hem de içerik açısından temel farklar vardır. 1) Geri Çevirme Kararı (HMK m. 41): Bu karar, talebin esasına girilmeden, usuli eksiklikler nedeniyle (süresinde yapılmama, sebep ve delil gösterilmeme, davayı uzatma amacı) verilir. Bu kararı, reddedilen hakimin kendisi (tek hakimli mahkemede) veya katıldığı heyet (toplu mahkemede) verir. Bu karara karşı doğrudan bir kanun yolu öngörülmemiştir. 2) Talebin Esastan Reddi Kararı (HMK m. 42): Bu karar, talebin usulüne uygun olduğu kabul edildikten sonra, ret sebeplerinin yerinde olup olmadığının incelenmesiyle verilir. Bu kararı, reddedilen hakimin katılmadığı bir merci (HMK m. 40'da belirtilen mahkeme) verir. HMK m. 43'e göre, bu karara karşı, esas hüküm bakımından istinaf yolu açıksa, istinaf yoluna başvurulabilir. Özetle; biri usulden, diğeri esastan bir reddir ve karar veren merciler ile kanun yolu imkanları farklıdır.