Bir hakimin, davanın taraflarından birine kanunen gerekmediği halde davayla ilgili 'görüşünü açıklaması' (ihsas-ı rey), hangi tür ret nedenini oluşturur ve bu durumun hakimin tarafsızlığı açısından önemi nedir?

Bu durum, HMK m. 36/1-b'de açıkça sayılan ve hakimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebep olarak kabul edilen bir 'ret nedeni'dir. Bu, mutlak bir yasaklılık hali değildir, ancak taraflara hakimi reddetme hakkı veren güçlü bir sebeptir. Önemi şuradan kaynaklanır: Hakim, yargılamanın sonunda, tüm deliller toplandıktan ve taraflar dinlendikten sonra, gerekçeli bir kararla görüşünü açıklar. Yargılama devam ederken, henüz süreç tamamlanmadan davanın esası hakkında görüşünü belli etmesi (ihsas-ı rey), davayı zihninde bitirdiğini, taraflardan birinin lehine veya aleyhine bir önyargıya sahip olduğunu ve artık sunulacak delilleri objektif bir şekilde değerlendiremeyeceğini gösterir. Bu durum, hakimin 'sübjektif' ve 'objektif' tarafsızlığını zedeler ve yargılamanın adilliğine gölge düşürür.