HMK m. 222/5 'Taraflardan biri, diğer tarafın defterlerini kendi lehine delil olarak göstermişse, defterlerin sahibi, hasmının iddiasını ispat için başka delil göstermesine lüzum kalmaksızın, yalnız kendi defterine istinat ederek bir iddiada ve savunmada bulunamaz.' hükmünü içermektedir. Bu kuralın pratik anlamı nedir?

Bu kuralın pratik anlamı şudur: Bir davada, davacı, iddiasını ispat için 'sadece' davalının ticari defterlerine dayanırsa, davalı artık 'benim defterlerim lehime kayıtlar içeriyor, o yüzden borçlu değilim' diyerek kendini savunamaz. Davacının, delilini sadece karşı tarafın defterlerine hasretmesi, o defterlerdeki kayıtların, lehe veya aleyhe olsun, her halükarda doğru olduğunu kabul ettiği anlamına gelir. Bu durumda, davalının defterlerindeki kayıtlar, davacının iddiasını doğruluyorsa, dava kabul edilir. Davalının, 'defterlerimdeki bu kayıt yanlış, aslında durum şöyleydi' diyerek başka bir delil (tanık, başka belge vb.) sunma hakkı yoktur. Bu, ticari defterlerin kesin delil niteliğinin en önemli sonuçlarından biridir.