Bir davada, taraflardan birinin ibraz ettiği elektronik bir belgenin (örneğin bir e-posta) çıktısı ile elektronik ortamdaki aslı arasında farklılık olduğu iddia edilirse, mahkeme hangisini esas almalıdır?

Bu durumda mahkeme, 'elektronik ortamdaki aslı' esas almalıdır. HMK m. 219/1, elektronik belgelerin ibrazında hem çıktının alınmasını hem de 'talep edildiğinde incelemeye elverişli şekilde elektronik ortama kaydedilerek' sunulmasını öngörür. Bu ikinci şart, tam da bu tür uyuşmazlıklar için getirilmiştir. Çıktı, belgenin okunmasını kolaylaştıran bir araçtır, ancak belgenin aslı, dijital verinin kendisidir. Mahkeme, bu çelişkiyi çözmek için, elektronik ortamda sunulan belge üzerinde (örneğin e-postanın üstbilgi (header) bilgileri, gönderim zamanı, IP adresi gibi meta verileri üzerinden) bir bilirkişi incelemesi yaptırarak, belgenin orijinal ve değiştirilmemiş olup olmadığını tespit etmeli ve bu tespite göre kararını vermelidir.