Bir gazete, hakkında 'Ergenekon' soruşturması yürütülen bir amiral için 'Balansçı Paşa' ve 'Cuntacı Paşa' gibi başlıklar kullanmıştır. Bu ifadeler, 'değer yargısı' mıdır, yoksa 'olgusal iddia' mıdır? Bu ayrımın, basın özgürlüğü ve şeref hakkının korunması arasındaki dengede ne gibi bir önemi vardır?

Bu ifadeler, her iki unsuru da barındıran karmaşık bir yapıdadır. 'Paşa' kelimesi olgusal bir rütbeye işaret ederken, 'Balansçı' ve 'Cuntacı' sıfatları, hem bir eyleme (darbe planlama) dair 'olgusal bir iddia' içerir, hem de bu eyleme yönelik olumsuz bir 'değer yargısı'nı yansıtır. Bu ayrım önemlidir çünkü: Saf 'değer yargılarının' (kişisel görüş, yorum, eleştiri) doğruluğunun ispatı istenemez ve basın özgürlüğü kapsamında daha geniş bir korumaya sahiptirler. Ancak 'olgusal iddiaların' (bir kişinin somut bir eylemi yaptığı iddiası) en azından asgari düzeyde bir olgusal temele dayanması gerekir. *Kadir Sağdıç* davasında İHAM, bu ifadelerin sadece bir eleştiri veya değer yargısı olmadığını, başvurucuya somut ve çok ciddi suçlar isnat eden 'olgusal iddialar' olduğunu ve bu iddiaların yeterli ve güvenilir bir olgusal temele (teyit edilmiş bilgiye) dayanmadığını tespit etmiştir. Bu nedenle, ifadelerin değer yargısı boyutundan çok, ispat gerektiren olgusal iddia boyutu ağır basmış ve şeref hakkına haksız bir saldırı olarak nitelendirilmiştir.