Bir kasten öldürme eyleminde, sanığın 'Yeter artık!' şeklindeki sözü, onun suç kastının öldürmeye yönelik olmadığının bir göstergesi olarak kabul edilebilir mi? Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2017/279 E. sayılı kararında bu beyan nasıl değerlendirilmiştir?

Bu beyan tek başına sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığını göstermez. Olayın bütünlüğü içinde değerlendirilmesi gerekir. Yargıtay kararında sanığın bu sözü, eylemin sonuna doğru söylediği ve bu söz dışında diğer sanığı engellemeye yönelik 'herhangi bir davranışta bulunmadığı' vurgulanmıştır. Sanık, bu sözü söylemeden önce ve söylerken, diğer sanığın maktulü bıçaklamasına rağmen maktulü dövmeye devam etmiş, onun direncini kırmış ve savunmasını zaafa uğratmıştır. Bu bütünlük içinde 'Yeter artık!' sözü, suçun tamamlandığına veya istenen sonucun elde edildiğine yönelik bir ifade olabileceği gibi, suçtan gönüllü vazgeçme iradesini yansıtmayan, zayıf bir beyan olarak kabul edilmiştir. Sanığın eylemlerinin bütünü, öldürme sonucunu öngördüğünü ve en azından olası kastla bu sonuca katıldığını gösterdiği için, bu söz tek başına onun kastını yaralamayla sınırlı tutmaya yetmemiştir.