Soybağının reddi davasında, çocuğun 'ayrı yaşama sırasında' ana rahmine düşmesi halinde ispat yükü nasıl bir özellik gösterir? Kocanın bu durumda neyi ispat etmesi yeterlidir?

Çocuğun ayrı yaşama sırasında ana rahmine düşmesi, ispat yükünü koca lehine önemli ölçüde hafifletir. TMK m. 288'e göre bu durumda, 'davacının başka bir kanıt getirmesi gerekmez'. Yani koca, sadece çocuğun muhtemel gebe kalma döneminin, karısıyla mahkeme kararıyla veya fiilen ayrı yaşadığı döneme denk geldiğini ispat etmekle yetinir. Bu ispat, babalık karinesini çürütmek için yeterli bir karine oluşturur. Bu noktadan sonra ispat yükü yer değiştirir. Karşı taraf (ana), bu karineyi çürütmek için, ayrı yaşamalarına rağmen 'gebe kalma döneminde kocanın karısı ile cinsel ilişkide bulunduğu konusunda inandırıcı kanıtlar' sunmak zorundadır. Sunamazsa, dava kocanın lehine sonuçlanır. (Kadim Hukuk, Soybağının Reddi Davası)