HMK m. 69/2'ye göre, fer'i müdahil hangi hallerde, yanında katıldığı tarafa karşı açılacak bir rücu davasında, ilk davadaki kararın kendi aleyhine sonuç doğurduğu iddiasına karşı koyabilir? Yani 'müdahalenin etkisi'nden kurtulabilir?

HMK m. 69/2, fer'i müdahilin, ilk davadaki kararın etkisinden kurtulabileceği üç istisnai durumu saymıştır. Müdahil, bu durumları ispatlayarak ilk davanın 'hatalı yürütüldüğünü' ileri sürebilir: 1) **Geç Katılma:** Kendisine davanın zamanında ihbar edilmemesi nedeniyle davaya geç katıldığını ve bu yüzden davanın seyrini etkileyebilecek bazı usuli işlemleri yapamadığını iddia edebilir. 2) **Engellenme:** Yanında katıldığı tarafın, kendi iddia ve savunma imkânlarını (örneğin bir delil sunmasını veya bir tanık dinletmesini) engellediğini ispat edebilir. Fer'i müdahilin işlemleri, asıl tarafınkilerle çelişemeyeceği için, asıl tarafın bir ikrarı veya işlemi nedeniyle müdahilin savunma hakkı kısıtlanmış olabilir. 3) **Tarafın Ağır Kusuru:** Kendisince bilinmeyen iddia ve savunma imkânlarının (örneğin zamanaşımı defi gibi), yanında katıldığı tarafın 'ağır kusuru' sebebiyle kullanılamadığını ileri sürebilir. Bu hallerden birini ispatlayan fer'i müdahil, ilk davadaki kararın kendi rücu ilişkisi açısından bağlayıcı olmadığını savunabilir.