Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 2017/2554 K. sayılı kararında, mahkumiyet kararının gerekçesinde 'genel ifadelerle' hüküm kurulması neden bozma nedeni sayılmıştır?

Bu durum, Anayasa'nın 141/3 ve CMK'nın 34, 230. maddelerinde düzenlenen 'gerekçeli karar hakkı'nın ihlali olduğu için bozma nedeni sayılmıştır. Gerekçeli karar hakkı, mahkemenin, tarafların iddia ve savunmalarını, lehe ve aleyhe olan delilleri nasıl değerlendirdiğini, hangi delile neden üstünlük tanıdığını ve ulaştığı hukuki sonucu hangi yasal dayanaklara oturttuğunu 'açıkça ve denetime elverişli bir şekilde' açıklamasını gerektirir. Mahkemenin, sanığın savunmasına neden itibar etmediğini tartışmadan, sadece 'dosya kapsamına göre suçun sabit olduğu' gibi genel, soyut ve şablon ifadelerle mahkumiyet kararı vermesi, kararın gerekçesiz olduğu anlamına gelir. Bu, hem tarafların kararı anlamasını engeller hem de kanun yolu denetimini imkansızlaştırır. (Bkz: Yargıtay 7. CD, E: 2017/10276 K: 2017/2554, barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-48-kendisi-veya-yakinlari-aleyhine-tanikliktan-cekinme.html)