Kira sözleşmelerinde, TBK m. 326 'Takastan feragat yasağı'nı düzenler. Bu hüküm ne anlama gelmektedir ve neden emredici bir nitelik taşımaktadır?

TBK m. 326, 'Kiracı ve kiraya veren, kira sözleşmesinden doğan alacaklarını takas etme hakkından önceden feragat edemezler.' hükmünü içerir. Takas, iki kişinin karşılıklı olarak hem alacaklı hem de borçlu olduğu durumlarda, bu borçlarını daha az olan borç miktarında sona erdirmelerini sağlayan bir hukuki işlemdir. Bu madde, tarafların kira sözleşmesini imzalarken, gelecekte doğabilecek karşılıklı alacaklarını takas etme hakkından vazgeçtiklerine dair bir hüküm koymalarını yasaklamaktadır. Bu hüküm, genellikle daha zayıf konumda olan kiracıyı koruma amacı taşıdığı için emredici niteliktedir. Örneğin, kiracı, kiralanandaki bir ayıp nedeniyle kiraya verenden alacaklı hale gelmişse (örneğin tamirat masrafı), bu alacağını ödemesi gereken kira borcundan mahsup etme (takas etme) hakkına sahiptir. Eğer sözleşmenin başında bu haktan feragat ettiğine dair bir hüküm olsaydı, kiracı bu hakkını kullanamaz, bir yandan kira borcunu tam öderken diğer yandan alacağı için ayrı bir dava veya takip yapmak zorunda kalırdı. Bu yasak, bu tür bir mağduriyetin önüne geçmeyi hedefler.