Kira sözleşmelerinde, TBK m. 340'ta düzenlenen 'bağlantılı sözleşme yasağı' nedir? Kiracının yararı olmaksızın kiralananın kullanımıyla ilgisi olmayan bir borç altına sokulmasına bir örnek vererek bu yasağın amacını açıklayınız.

Bağlantılı sözleşme yasağı (TBK m. 340), özellikle konut ve çatılı işyeri kiralarında, kiraya verenin sözleşme yapma gücünü kötüye kullanarak, kiracıya kira ilişkisiyle doğrudan ilgisi olmayan ek bir yükümlülük getirmesini önlemeyi amaçlayan bir kuraldır. Bu kurala göre, sözleşmenin kurulması veya sürdürülmesi, kiracının hiçbir yararı olmaksızın, kiralananın kullanımıyla doğrudan ilişkisi olmayan bir borç altına girmesine bağlanmışsa, bu ek borcu doğuran 'bağlantılı sözleşme' geçersizdir. Kira sözleşmesi ise geçerliliğini korur. Örneğin; kiraya verenin, evi kiralamak için kiracıya kendi işyerinden belirli bir miktarda mal satın almayı veya eski kiracının bıraktığı ve kiracının ihtiyacı olmayan eşyaları satın almayı şart koşması, bağlantılı sözleşmeye tipik bir örnektir. Bu yasağın amacı, arzın talepten düşük olduğu durumlarda daha zayıf konumda olan kiracıyı, sözleşme yapabilmek için kabul etmek zorunda kalacağı ilgisiz ve haksız yükümlülüklere karşı korumaktır.