İİK m. 33'e göre icranın geri bırakılması talebi reddedilen borçlu, istinaf veya temyiz yoluna başvururken teminat göstermek zorundadır. İİK m. 36'da ise ilama karşı istinaf veya temyiz yoluna başvuran borçlunun icranın geri bırakılması (tehiri icra) için teminat göstermesi düzenlenmiştir. Bu iki madde arasındaki temel fark nedir ve hangi aşamalarda uygulanırlar?

İki madde farklı hukuki durumları ve süreçleri düzenler. İİK m. 33, ilamlı takibe karşı, borcun ilam verildikten sonra 'itfa edildiği (ödendiği), imhal edildiği (ertelendiği) veya zamanaşımına uğradığı' iddiasıyla icra mahkemesine yapılan bir itiraza ilişkindir. Burada borçlu, ilamın esasına değil, ilamdan sonraki olaylara dayanarak icranın durdurulmasını ister. Eğer icra mahkemesi bu talebi reddederse, borçlu bu ret kararına karşı kanun yoluna giderken, icrayı durdurmak için teminat göstermek zorundadır. İİK m. 36 ise, bir ilamın (mahkeme kararının) esasına itiraz eden, yani kararın kendisinin yanlış olduğunu düşünen borçlunun, bu karara karşı istinaf veya temyiz yoluna başvururken, ilamın icrasını kanun yolu incelemesi sonuna kadar durdurmak (tehir-i icra) için başvuracağı yolu düzenler. Burada borçlu, ilamın icrasını erteletmek için teminat gösterir. Kısacası, m. 33 ilamdan sonraki olaylara dayalı itirazın reddi üzerine, m. 36 ise ilamın esasına karşı kanun yoluna başvurulurken uygulanır.