Kiralananın, niteliği gereği 'geçici kullanıma özgülenmiş' bir taşınmaz olması ve altı aydan kısa süreyle kiralanması, TBK'nın konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin koruyucu hükümlerinin uygulanmasını nasıl etkiler?

Bu durum, TBK'nın konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin koruyucu hükümlerinin (TBK m. 339-356) **uygulanmamasına** yol açar. TBK m. 339/2, bu konuda açık bir istisna getirmiştir: 'Ancak bu hükümler, niteliği gereği geçici kullanıma özgülenmiş taşınmazların altı ay ve daha kısa süreyle kiralanmalarında uygulanmaz.' 'Geçici kullanıma özgülenmiş taşınmazlar', yazlık, dağ evi, otel odası, pansiyon gibi sürekli oturma veya iş yapma amacına değil, tatil, sezonluk iş veya geçici konaklama gibi amaçlara hizmet eden yerlerdir. Bu istisnanın sonucu şudur: Bu tür bir kiralama ilişkisine, kiracıyı koruyan özel hükümler (örneğin, TBK m. 344'teki kira artış sınırı, m. 347'deki kiraya verenin fesih hakkının sınırlandırılması, m. 350-352'deki sınırlı tahliye sebepleri) uygulanmaz. Bunun yerine, bu kira ilişkisi, TBK'nın 299. ve devamı maddelerinde düzenlenen **'genel hükümlere' (adi kira)** tabi olur. Bu da, tarafların sözleşme serbestisinin daha geniş olduğu, örneğin belirli süreli sözleşmenin süre sonunda kendiliğinden sona ereceği (TBK m. 327) bir hukuki rejim anlamına gelir.