5393 sayılı Belediye Kanunu m. 15 ile 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu m. 75 arasındaki ilişki, belediyeye ait bir taşınmazın tahliyesinde hangi kanunun uygulanacağını belirler? Yargıtay 6. HD 2013/11011 E. sayılı kararında bu konuda nasıl bir sonuca varılmıştır?

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinin (p) bendi, belediyeye taşınmazlarını kiraya verme yetkisi tanırken, bu kiralamalarda ve tahliyelerde 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun uygulanacağını özel olarak düzenler. 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesi ise, kira süresi biten veya sözleşmeye aykırı davranılan kamu taşınmazlarının, idari bir kararla ve başka bir mahkeme kararına gerek olmaksızın, en büyük mülki amir (ilçede kaymakam, ilde vali) emriyle en geç 15 gün içinde tahliye edileceğini hükme bağlar. 'Kira Sözleşmesi ve Kira Bedelinin Tespiti Davası' metninde alıntılanan Yargıtay 6. HD 2013/11011 E. sayılı kararında da bu ilişki vurgulanmıştır. Kararda, 'Dava konusu yer 2886 sayılı yasa gereğince ihale ile kiraya verilmiştir. 5393 sayılı Belediyeler Yasasının 15. maddesi gereğince belediyeye ait taşınmazların tahliyelerinde 2886 sayılı Yasanın 75. maddesinin uygulanacağı tartışmasızdır.' denilmektedir. Bu, belediyenin kiraya verdiği bir taşınmazın tahliyesinde, Türk Borçlar Kanunu'ndaki genel tahliye hükümlerinin değil, 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesindeki özel ve idari nitelikteki tahliye usulünün uygulanacağı anlamına gelir. Yani belediye, şartları oluştuğunda, dava açmak yerine doğrudan mülki amire başvurarak idari yolla tahliyeyi gerçekleştirebilir. Bu, kamu mallarının korunması ve kamu hizmetinin aksamaması amacıyla getirilmiş özel bir düzenlemedir.