İİK m. 22'ye göre 'Şikayet, icra mahkemesince karar verilmedikçe icrayı durdurmaz.' Bu kuralın amacı nedir ve icra mahkemesinin, şikayet üzerine icrayı durdurma kararı (tedbiren durdurma) vermesi hangi koşullara bağlıdır?

İİK m. 22'deki bu kuralın temel amacı, icra takiplerinin basit ve kötü niyetli şikayetlerle sürüncemede bırakılmasını ve alacaklının hakkına kavuşmasının geciktirilmesini önlemektir. Eğer her şikayet başvurusu takibi kendiliğinden durdursaydı, borçlular bu yolu takibi ertelemek için bir araç olarak kullanabilirlerdi. Bu, icra hukukunun cebri icra yoluyla alacakların hızlı bir şekilde tahsil edilmesi fonksiyonuyla bağdaşmaz. İcra mahkemesi, şikayet üzerine icranın durdurulmasına (tedbiren durdurma) karar verebilir. Ancak bu karar otomatik değildir. Mahkemenin böyle bir karar verebilmesi için genellikle şu koşulları arar: 1. **Talep:** Şikayetçinin (genellikle borçlunun) dilekçesinde icranın durdurulmasını açıkça talep etmesi gerekir. 2. **Ciddi ve İnandırıcı Gerekçeler:** Şikayete konu edilen işlemin açıkça hukuka aykırı olduğuna dair mahkemede kuvvetli bir kanaat uyanması gerekir. Şikayetin haklı görülme olasılığının yüksek olması beklenir. 3. **Telafisi Güç Zarar Tehlikesi:** Takibin devam etmesi halinde şikayetçi açısından telafisi güç veya imkansız zararların doğma ihtimalinin bulunması gerekir. Örneğin, bir taşınmazın satışı gibi geri döndürülmesi zor bir işlemin arifesinde olunması. 4. **Teminat:** Mahkeme, genellikle alacaklının haklarını güvence altına almak için, icranın durdurulması kararı verirken şikayetçiden uygun bir teminat göstermesini isteyebilir (HMK'nın ihtiyati tedbir hükümlerinin kıyasen uygulanması yoluyla).