Türk Borçlar Kanunu m. 347/1 uyarınca, belirsiz süreli konut ve çatılı işyeri kiralarında, kiraya verenin genel hükümlere göre fesih bildiriminde bulunma hakkı ne zaman doğar ve bu hakkın kiracının fesih hakkından temel farkı nedir?

TBK m. 347/1'in dördüncü fıkrasına göre, belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, kiraya verenin genel hükümlere göre (yani herhangi bir özel sebep göstermeden, sadece fesih bildirim sürelerine uyarak) sözleşmeyi sona erdirme hakkı, **kiranın başlangıcından on yıl geçtikten sonra** doğar. Bu on yıllık süre, kiracıyı korumak için getirilmiş bir sınırlamadır. Bu hakkın kiracının fesih hakkından temel farkı şudur: * **Kiracı:** Belirsiz süreli sözleşmeyi **her zaman**, genel hükümlere göre (TBK m. 328 ve 329'daki bildirim sürelerine uyarak) feshedebilir. Kiracı için herhangi bir bekleme süresi öngörülmemiştir. * **Kiraya Veren:** Sözleşmeyi aynı genel hükümlere göre feshedebilmek için kiranın başlangıcından itibaren **en az on yılın geçmesini beklemek zorundadır.** Bu düzenleme, belirli süreli sözleşmelerdeki 'on yıllık uzama süresi' kuralının, belirsiz süreli sözleşmelerdeki yansımasıdır ve her iki durumda da kiraya verenin sebepsiz fesih hakkını on yıllık bir sürenin sonuna erteleyerek kiracıya önemli bir güvence sağlamaktadır.