İİK m. 8 uyarınca, icra ve iflas dairelerince verilen kararların 'gerekçeli' olması zorunluluğu ne anlama gelmektedir ve bu kuralın ihlali hangi hukuki sonuçları doğurur?

İİK m. 8'e 6352 sayılı Kanun ile eklenen fıkra, 'İcra ve iflas dairelerince verilen kararlar gerekçeli olarak tutanaklara yazılır.' hükmünü getirmiştir. Bu zorunluluk, Anayasa'nın 141. maddesindeki 'Bütün mahkeme kararları gerekçeli olarak yazılır' ilkesinin, idari birer makam olan ancak yargısal fonksiyonları da bulunan icra daireleri için de geçerli olduğunun bir yansımasıdır. 'Gerekçeli olma' zorunluluğu, icra müdürünün verdiği kararın (örneğin, bir talebin kabulü veya reddi) hangi hukuki sebeplere ve somut olgulara dayandığını kısaca da olsa açıklaması gerektiği anlamına gelir. Bu, kararların keyfi olmasını önlemeyi, şeffaflığı sağlamayı ve tarafların karara karşı şikayet (İİK m. 16) hakkını daha etkin bir şekilde kullanabilmelerini amaçlar. Bu kuralın ihlali, yani gerekçesiz bir icra dairesi kararının verilmesi, İİK m. 16 uyarınca bir 'kanuna muhalif olma' durumu yaratır. İlgili taraf, bu karara karşı 7 gün içinde icra mahkemesine şikayette bulunabilir. İcra mahkemesi, gerekçesiz kararın usule aykırı olduğunu tespit ederse, İİK m. 17 uyarınca şikayete konu işlemi bozabilir veya düzeltebilir. Dolayısıyla, gerekçe eksikliği, icra dairesi kararının iptaline veya bozulmasına yol açan önemli bir usul hatasıdır.