HMK m. 189/3 uyarınca 'Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz' kuralı, kira sözleşmesinin varlığının ispatında nasıl bir sonuç doğurur? Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2015/6417 E., 2016/1850 K. sayılı kararını esas alarak açıklayınız.

HMK m. 189/3, 'kesin delil' kuralını ifade eder. Bu kural, HMK m. 200 ile birleştiğinde, belirli bir miktarı (2024 yılı için 14.800 TL) geçen hukuki işlemlerin ancak yazılı delil (senet) ile ispat edilebileceği anlamına gelir. Yıllık kira bedeli bu sınırı aşıyorsa, kira sözleşmesinin varlığı tanıkla ispatlanamaz. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2015/6417 E. sayılı kararında, davalı-kiraya verenin sözlü kira ilişkisine dayanarak yıllık 6.000 TL kira alacağı talep ettiği, davacı-kiracının ise kira ilişkisini inkar ettiği bir uyuşmazlık söz konusudur. Yargıtay, kira sözleşmesinin varlığını ispat külfetinin, bu ilişkiye dayanan davalı-kiraya verene ait olduğunu belirtmiştir. Davalı, aylık kira bedelinin 500 TL olduğunu iddia ettiğine göre, yıllık kira bedeli senetle ispat sınırını (o dönemki 2.500 TL) aşmaktadır. Bu nedenle Yargıtay, davalının kira sözleşmesinin varlığını tanık beyanları ile kanıtlayamayacağına hükmetmiştir. Yazılı bir delil sunulamadığı için, davanın (borçlu olunmadığının tespiti) kabul edilmesi gerektiği sonucuna varmıştır. Bu karar, HMK m. 189/3 ve m. 200'ün kira ilişkisinin ispatında nasıl katı bir şekilde uygulandığını göstermektedir. Ancak, ispat yükü kendisine düşen tarafın, diğer tarafa yemin teklif etme hakkı saklıdır.