Hukuka aykırı olarak elde edilmiş delillerin medeni yargılamadaki akıbeti, HMK m. 189/2 ve Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/15160 E., 2018/4145 K. sayılı kararı çerçevesinde nasıl değerlendirilmelidir?

HMK m. 189/2, 'Hukuka aykırı olarak elde edilmiş olan deliller, mahkeme tarafından bir vakıanın ispatında dikkate alınamaz.' hükmünü amirdir. Bu kural, delil serbestisi ilkesinin önemli bir istisnasını oluşturur ve özel hayatın gizliliği gibi temel hakları korumayı amaçlar. Mahkeme, sunulan bir delilin hukuka aykırı yollarla elde edildiğini tespit ederse, diğer taraf itiraz etmese bile bu delili re'sen değerlendirme dışı bırakmak zorundadır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/15160 E., 2018/4145 K. sayılı boşanma davasına ilişkin kararında bu ilke somutlaştırılmıştır. Kararda, 'hukuka aykırı olarak elde edilen ses kaydının erkeğe yüklenen sadakatsizlik eyleminin ispatında dikkate alınmayacağı' açıkça belirtilmiştir. Bu karar, HMK m. 189/2'nin, aile hukuku gibi özel hayatın yoğun olduğu alanlarda dahi tavizsiz uygulandığını ve hukuka aykırı delillerle maddi gerçeğe ulaşmanın meşru görülmediğini göstermektedir.