YCGK 2019/481 E., 2019/652 K. sayılı kararında, 'orta derecede mental retardasyonu nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyecek durumda bulunan mağdurenin soyut ve çelişkili anlatımları dışında, sanığın atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine ilişkin savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı' kabul edilmiştir. Bu durum, ceza muhakemesinin hangi temel ilkesiyle ilgilidir?

Bu durum, ceza muhakemesinin temel ilkelerinden olan 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesiyle ilgilidir. Anılan kararda da vurgulandığı gibi, ceza mahkûmiyeti, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir. Mağdurun beyanlarının güvenilirliği konusunda ciddi şüpheler varsa ve bu beyanlar başka delillerle desteklenmiyorsa, sanığın mahkumiyetine karar verilemez. (YCGK 2019/481 E., 2019/652 K.)