İşverenin, işçinin görev yerini değiştirmesi her zaman esaslı değişiklik sayılır mı? İş sözleşmesinde yer alan 'işveren, işçiyi başka işyerlerinde de görevlendirebilir' şeklindeki bir hükmün geçerliliğini ve sınırlarını tartışınız.

Görev yeri değişikliği, somut olayın koşullarına göre değerlendirilir. Eğer değişiklik, işçinin çalışma koşullarını önemli ölçüde ağırlaştırıyorsa (örneğin, ulaşım zorluğu, ek masraf, sosyal çevreden kopma gibi) esaslı değişiklik sayılır ve işçinin yazılı rızası gerekir. Ancak iş sözleşmelerinde veya personel yönetmeliklerinde, işverene işçiyi aynı il sınırları içindeki veya benzer nitelikteki başka işyerlerinde görevlendirme yetkisi veren hükümler bulunabilir. Yargıtay, bu tür 'nakil yetkisi' kayıtlarını, işverenin yönetim hakkı kapsamında, dürüstlük kuralına (TMK m. 2) uygun kullanılması şartıyla geçerli kabul etmektedir. Ancak bu yetki sınırsız değildir. İşveren bu hakkını keyfi olarak, işçiyi yıldırmak veya cezalandırmak amacıyla kullanamaz. Değişiklik için işletmesel bir gereklilik olmalı ve değişiklik işçi için aşırı külfet getirmemelidir (Yarg. 22. HD, K. 2018/5270). Aksi takdirde, sözleşmede hüküm olsa bile değişiklik esaslı değişiklik sayılır ve işçinin rızası aranır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/yargitay-kararlari-isiginda-calisma-kosullarinda-esasli-değişiklik-icin-uyulmasi-gereken-usul)