Velayet hakkı sahibi ebeveynin yeniden evlenmesi, velayetin değiştirilmesi için 'tek başına' bir sebep midir, yoksa bu durumun çocuğun menfaatini olumsuz etkilediğinin ayrıca ispatlanması mı gerekir? TMK m. 183'teki '...yeni olguların zorunlu kılması halinde...' ifadesi nasıl yorumlanmalıdır?

Yeniden evlenme, tek başına velayetin değiştirilmesi için yeterli bir sebep değildir. Bu durumun, çocuğun menfaatini olumsuz etkilediğinin somut delillerle ispatlanması gerekir. TMK m. 183, velayetin değiştirilmesini 'yeni olguların zorunlu kılması' şartına bağlamıştır. 'Yeniden evlenme' bu yeni olgulardan sadece bir tanesidir. Ancak bu olgunun, velayetin değiştirilmesini 'zorunlu kılması', yani çocuğun üstün yararına açıkça aykırı bir durum yaratması gerekir. Örneğin, yeni evlilik sonrası çocuğun ihmal edilmesi, üvey ebeveynin çocuğa kötü davranması, çocuğun psikolojik olarak bu evliliğe uyum sağlayamaması ve zarar görmesi gibi ek durumların varlığı aranır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da bu yöndedir. Ebeveynin yeniden evlenerek mutlu bir yuva kurması, eğer bu durum çocuğa da olumlu yansıyorsa, velayetin değiştirilmesi için bir neden oluşturmaz, aksine çocuğun menfaatine bile olabilir.