TCK m. 62/2, takdiri indirim nedeni olarak 'failin sosyal ilişkileri'ni saymaktadır. Bu kriter, hakimin takdir yetkisini kullanırken nasıl objektifleştirilebilir? Sanığın geniş bir arkadaş çevresine sahip olması tek başına bir indirim nedeni midir, yoksa bu ilişkilerin 'niteliği' mi önemlidir?

Bu kriterin objektifleştirilmesinde önemli olan, sanığın sosyal ilişkilerinin 'niceliği' (sayısı) değil, 'niteliği'dir. Sanığın geniş bir arkadaş çevresine sahip olması tek başına bir anlam ifade etmez; hatta bu çevre suç işlemeye yatkın kişilerden oluşuyorsa, aleyhe bir durum olarak dahi değerlendirilebilir. 'Failin sosyal ilişkileri' kriteri, sanığın toplumla olan bağlarının 'sağlıklı' ve 'yapıcı' olup olmadığını anlamayı hedefler. Hakim, bu kriteri değerlendirirken şu somut unsurlara bakabilir: 1) **Aile Bağları:** Sanığın ailesiyle (eşi, çocukları, ebeveynleri) olan ilişkisinin düzenli ve destekleyici olup olmadığı. Ailesine karşı sorumlu bir birey olması, olumlu bir göstergedir. 2) **İş ve Komşuluk İlişkileri:** Sanığın işyerinde ve yaşadığı çevrede (komşuları, esnaf vb.) nasıl tanındığı, saygın ve güvenilir bir kişi olup olmadığı. Bu konuda dinlenecek tanık beyanları veya sosyal araştırma raporları önem kazanır. 3) **Topluma Katkısı:** Sanığın bir sivil toplum kuruluşuna üye olması, gönüllü faaliyetlerde bulunması gibi toplumla bütünleştiğini ve yapıcı bir rol oynadığını gösteren somut eylemleri. 4) **Suçtan Uzak Çevre:** Sanığın sosyal çevresinin, genellikle kanuna saygılı ve suçtan uzak kişilerden oluşup oluşmadığı. Bu kriterin amacı, sanığın topluma yeniden entegre olma potansiyelini ölçmektir. Sağlıklı sosyal ilişkilere sahip bir kişinin, cezasını çektikten sonra toplumla yeniden uyum sağlamasının daha kolay olacağı varsayılır. Bu nedenle, hakimin kararı, sanığın ilişkilerinin niteliğine dair somut tespitlere dayanmalıdır.