TCK Madde 62'de düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasında, hakimin takdir yetkisi sınırsız mıdır? Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2018/5479 K. sayılı kararında eleştirilen 'genel geçişli ifadelerle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe' ne anlama gelmektedir ve Anayasa m. 141 ile nasıl bir bağlantısı vardır?

Hayır, hakimin TCK m. 62'yi uygularken sahip olduğu takdir yetkisi sınırsız değildir. TCK m. 62/2'nin son cümlesi 'Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir' demek suretiyle, bu yetkinin gerekçeli olarak kullanılmasını emretmektedir. Bu, Anayasa'nın 141. maddesindeki 'Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır' amir hükmünün bir yansımasıdır. Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2018/5479 K. sayılı kararında eleştirilen 'genel geçişli ifadelerle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe' (örneğin, 'sanığın cezasından başkaca yasal ya da takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına' gibi), hakimin takdir yetkisini neden o yönde kullandığını açıklamayan, somut olaydan ve sanığın durumundan kopuk, şablon niteliğindeki ifadelerdir. Bu tür gerekçeler, Yargıtay denetimine olanak tanımaz ve kararın keyfi olduğu izlenimi yaratır. Hakimin, TCK m. 62/2'de sayılan 'failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları' gibi kriterleri somut olayda nasıl değerlendirdiğini, hangi olumlu veya olumsuz durumu dikkate alarak indirimi uyguladığını veya uygulamadığını açıkça belirtmesi gerekir. Gerekçenin, yasal, makul, dosya içeriğiyle uyumlu ve denetlenebilir olması, takdir yetkisinin hukuki sınırını oluşturur.