HMK m. 199'un gerekçesinde, belge tanımı yapılırken 'hukuk sistemimiz içinde bütünlüğün korunması' için Bilgi Edinme Hakkı Kanunu'ndaki tanımdan yararlanıldığı belirtilmiştir. Bu tür bir kanun yapma tekniğinin (farklı kanunlarda aynı kavram için benzer tanımlar kullanma) hukuki güvenlik ve öngörülebilirlik ilkelerine katkısı nedir?

Bu kanun yapma tekniği, hukuki güvenlik ve öngörülebilirlik ilkelerine önemli ölçüde katkı sağlar. Hukukun farklı dallarında yer alan aynı veya benzer kavramların, farklı kanunlarda bambaşka şekillerde tanımlanması, hukuk sisteminde bir karmaşa ve tutarsızlık yaratır. Bu durum, vatandaşların ve hukuk uygulayıcılarının (avukat, hakim) bir kavramdan ne anlamaları gerektiği konusunda tereddüt yaşamasına, öngörülemez ve çelişkili mahkeme kararlarının ortaya çıkmasına neden olur. Kanun koyucunun, HMK'daki 'belge' tanımını yaparken, idare hukuku alanındaki bir kanun olan Bilgi Edinme Hakkı Kanunu'na atıf yapması, 'belge' kavramına hukuk sisteminin bütününde yeknesak (tutarlı) bir anlam yükleme çabasını gösterir. Bu, farklı yargı kollarında da olsa, temel bir kavramın benzer şekilde yorumlanmasını sağlayarak, hukukun bir bütün olarak daha tutarlı, anlaşılır ve öngörülebilir olmasına hizmet eder. Bu da hukuki güvenlik ilkesinin temel bir gereğidir.