Zimmet suçunun (TCK m. 247) 'kullanma' şeklinde (m. 247/3) işlenmesi halinde, suçun konusunu zimmete geçirilen paranın kendisi mi, yoksa bu paranın kullanılmasından elde edilen nema/faiz gibi menfaatler mi oluşturur? Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2018/3033 E. sayılı kararındaki yaklaşım nedir?

Kullanma zimmetinde suçun konusunu, zimmete geçirilen paranın aslı değil, bu paranın geçici süreyle kullanılıp iade edilmesinden dolayı elde edilen 'ekonomik menfaat' (nema, faiz, kar payı vb.) oluşturur. Zimmete geçirilen ana para ise, suçun konusunu değil, 'suçun aracını' teşkil eder. Zira failin kastı ana parayı temellük etmek değil, ondan bir süre faydalanmaktır. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2018/3033 E. sayılı kararında da, 'Kullanma zimmetinde suçun konusunu geçici süreyle kullanılıp iade edilen paradan elde edilen nemanın oluşturduğu gözetilip “nema miktarı” hesaplatılıp...' denilerek bu ilke açıkça benimsenmiştir. Bu nedenle, kullanma zimmetinde zararın tespiti ve etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken, iade edilmesi gereken miktar ana para değil, bu paranın kullanılmasından elde edilen ve bilirkişi tarafından hesaplanacak olan nema/faiz miktarıdır.