6831 sayılı Orman Kanunu'na göre, orman emvalinin naklinde kullanılan bir aracın müsaderesine karar verilebilmesi için, TCK m. 54'teki genel müsadere şartlarına ek olarak, nakil vasıtası sahibinin 'kötü niyetli' olması şartı aranır mı? 'İyiniyetli üçüncü kişiye ait olmama' kuralı bu özel kanun açısından nasıl işler?

Orman Kanunu'nun ilgili maddeleri (m. 93, m. 108), müsadere konusunda TCK'nın genel hükümlerine atıf yapmaktadır. Bu atıf nedeniyle, TCK m. 54'teki 'iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmama' kuralı, orman suçlarında kullanılan nakil vasıtaları için de aynen geçerlidir. Dolayısıyla, aracın müsaderesi için sahibinin 'kötü niyetli' olması, yani aracının orman suçu işlenmesinde kullanıldığını bilmesi veya bilebilecek durumda olması gerekir. Eğer araç sahibi, aracını kiraladığı veya ödünç verdiği kişinin bu tür bir suç işleyeceğini bilmiyorsa ve bilmesi de kendisinden beklenemiyorsa, 'iyiniyetli üçüncü kişi' sayılır ve aracı müsadere edilemez. İspat yükü, kural olarak aracının suçta kullanıldığını bilmediğini iddia eden maliktedir; ancak soruşturma makamları da bu hususu araştırmakla yükümlüdür. Özetle, TCK'daki genel kural, Orman Kanunu'ndaki özel suç tipi için de geçerlidir.