Bir sanığın, daha önce imzalayıp verdiği kısmen boş bir senedin, sonradan anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu ve rakam kısmında da tahrifat yapıldığı iddia edilmektedir. Bu durumda eylem, TCK m. 209/1 (açığa imzanın kötüye kullanılması) mi, yoksa TCK m. 204 (resmi belgede sahtecilik) mi sayılır?

Bu durumda eylem, daha ağır cezayı gerektiren TCK m. 204'teki 'resmi belgede sahtecilik' suçu olarak kabul edilir. Her ne kadar eylemin temelinde anlaşmaya aykırı doldurma olsa da, mevcut bir belge üzerinde yapılan 'tahrifat', fiilin niteliğini değiştirir. Açığa imzanın kötüye kullanılması, boş kısımların doldurulmasıyla sınırlıdır. Eğer fail, boş kısımları doldurmanın yanı sıra, belgenin önceden dolu olan kısımları üzerinde de oynama (silme, ekleme, değiştirme) yapıyorsa, artık eylem bir 'tahrifat' niteliği kazanır ve bu durum resmi belgede sahtecilik suçunun seçimlik hareketlerinden biridir. Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2016/6388 sayılı kararında da benzer bir olayda, hem boş kısımların doldurulması hem de mevcut rakam üzerinde tahrifat yapılmasının, TCK m. 204/1'deki suçu oluşturacağı kabul edilmiştir. Bu durumda sahtecilik suçu, açığa imzanın kötüye kullanılması fiilini de kapsar ve tüketir.