Bir ilk derece mahkemesi, Yargıtay'ın sanık aleyhine olan bir bozma kararına uyma kararı vermiştir. Ancak uyma sonrası yaptığı yargılamada, bozma kararında belirtilenin aksine, sanık lehine bir kanaate ulaşmıştır. Bu durumda mahkeme, sanık lehine karar verebilir mi, yoksa uyma kararı nedeniyle aleyhe karar vermek zorunda mıdır?

Mahkeme, sanık lehine karar verebilir. 'Uymadan sonra serbestlik' ilkesi, mahkemenin uyma kararından sonra yapacağı yargılamada, eski kararı veya Yargıtay'ın görüşü ile bağlı olmamasını ifade eder. Bu ilkenin istisnası 'aleyhe bozma yasağı'dır ki bu sanık lehine bir güvencedir. Sanık aleyhine bir yasak bulunmamaktadır. Dolayısıyla, mahkeme Yargıtay'ın aleyhe bozma kararına uysa bile, yapacağı yeni yargılamada (örneğin, tanıkları yeniden dinleyerek veya delilleri farklı değerlendirerek) sanığın masum olduğu veya suçun daha az cezayı gerektirdiği kanaatine varırsa, bu yeni vicdani kanaatine göre beraat veya daha lehe bir mahkumiyet kararı verebilir. Uyma kararı, mahkemeyi bozma nedenlerini araştırmaya ve değerlendirmeye sevk eder, ancak onu peşinen aleyhe karar vermeye zorlamaz. Ceza muhakemesinin amacı maddi gerçeğe ulaşmak olduğundan, lehe olan yeni bir kanaatin oluşması halinde mahkeme bu doğrultuda karar vermekte serbesttir.