Bir sanığın imzalı ve tamamen boş bir kağıdını hukuka aykırı olarak (örneğin, bularak) ele geçiren fail, bu kağıdı doldurarak kambiyo senedi haline getirmiştir. Bu durumda failin eyleminin TCK m. 209/1 yerine TCK m. 209/2 yollamasıyla resmi belgede sahtecilikten cezalandırılmasının temel mantığı nedir?

Temel mantık, failin eyleminin temelindeki 'haksızlık içeriği'nin farklı olmasıdır. TCK m. 209/1'de fail, kendisine duyulan güveni kötüye kullanmakta ve aradaki anlaşmayı ihlal etmektedir. Burada temel sorun 'güveni kötüye kullanma' ve 'anlaşmaya aykırılık'tır. Mağdurun bir rızası ve teslimi vardır. TCK m. 209/2'de ise, failin eyleminin temelinde 'hukuka aykırı ele geçirme' (hırsızlık, gasp, bulma ve iade etmeme vb.) ve 'yoktan bir belge yaratma' vardır. Mağdurun hiçbir rızası yoktur. Kanun koyucu, rıza dışı ve hukuka aykırı bir şekilde ele geçirilen bir belge üzerinde tasarrufta bulunmayı, tamamen sahte bir belge üretmekle eşdeğer bir tehlike olarak görmüştür. Fail, adeta başkasının imzasını taklit ederek bir belge düzenlemiş gibi bir sonuç yaratmaktadır. Bu nedenle, eylemin haksızlık içeriğinin daha ağır olduğunu ve klasik sahtecilik suçunun unsurlarını taşıdığını kabul ederek, faili doğrudan TCK m. 204'teki resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre sorumlu tutmuştur.