Bir sanığın, daha önce tekerrüre esas sabıkası olduğu halde, mahkeme tarafından TCK m. 50/1-f uyarınca kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesi, TCK m. 58'de düzenlenen tekerrür hükümleri açısından nasıl bir sonuç doğurur?

Bu durum, TCK m. 58'de düzenlenen tekerrür hükümlerinin 'uygulanamaması' sonucunu doğurur. TCK m. 58/3, 'Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur.' hükmünü içerir. Ayrıca, TCK m. 58/6 uyarınca tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Mahkeme, sanığın cezasını TCK m. 50 uyarınca bir seçenek yaptırıma çevirdiğinde, artık ortada infaz edilecek bir 'hapis cezası' kalmamaktadır. Bu durum, kanunun tekerrür halinde öngördüğü 'hapis cezasına hükmetme' ve 'mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulama' zorunluluklarını fiilen imkansız hale getirir. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2019/22773 sayılı kararında da belirtildiği gibi, mahkemenin bu şekilde bir karar vermesi, tekerrür hükümlerinin uygulama imkanını ortadan kaldırır. Bu durum, kanuna aykırı olmakla birlikte, eğer karar sadece savcı tarafından sanık lehine temyiz edilmişse veya temyiz edilmemişse, sanık lehine kazanılmış hak oluşturur ve aleyhe bozma yasağı nedeniyle bozulamaz.