İHAM'ın Letellier/Fransa, Yağcı ve Sargın/Türkiye ve Smirnova/Rusya kararlarında, tutukluluğun devamına ilişkin ulusal mahkeme kararları hangi nitelemelerle eleştirilmiştir ve bu eleştirilerin ortak noktası nedir?

İHAM, bu ve benzeri kararlarında, tutukluluğun devamına ilişkin gerekçesiz veya yetersiz gerekçeli ulusal mahkeme kararlarını şu nitelemelerle eleştirmiştir: 1) Soyut (Letellier/Fransa): Gerekçelerin somut olayın özelliklerine inmeyen, genel ve teorik ifadelerden oluşması. 2) Basmakalıp (Yağcı ve Sargın/Türkiye): Her dosyaya uygulanabilecek, matbu, formül ifadelerin tekrar edilerek kullanılması. 3) Ayrıntıdan yoksun (Smirnova/Rusya): Sanığın kişisel durumunu ve davanın geldiği aşamayı dikkate almayan, yeterli detay ve somut olgu içermeyen gerekçeler. Bu eleştirilerin ortak noktası, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 5. maddesinde güvence altına alınan 'kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı'nın ihlal edilmesidir. İHAM'a göre, bir kişinin özgürlüğünden mahrum bırakılması gibi ağır bir tedbirin gerekçesi, kanun maddelerini tekrar etmekten ibaret olamaz. Mahkemeler, tutukluluğun devamını gerektiren somut tehlikelerin (kaçma, delil karartma) neden hala devam ettiğini ve neden daha hafif tedbirlerin (adli kontrol) yetersiz kaldığını, her bir sanığın özel durumunu dikkate alarak, ikna edici ve denetime elverişli bir şekilde açıklamak zorundadır.