Ceza infaz kurumunda bulunan bir hükümlünün, ailesi dışındaki üç kişilik ziyaretçi listesini değiştirmek istemesi, ancak kurum idaresinin 'Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmelik'teki 'zorunlu haller dışında değiştirilemez' hükmüne dayanarak talebi reddetmesi halinde, bu red kararı İnfaz Kanunu'nun temel amaçları açısından nasıl değerlendirilmelidir?

Bu red kararı, İnfaz Kanunu'nun temel amaçlarına aykırı bir yorumun ürünü olarak değerlendirilebilir. Yönetmelikteki 'zorunlu haller dışında değiştirilemez' hükmü, sürekli ve keyfi değişikliklerin önlenmesini amaçlasa da, katı bir şekilde yorumlanmamalıdır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2016/4426 sayılı kararında da benzer bir olayda vurgulandığı gibi, İnfaz Kanunu'nun 3. maddesindeki temel amaç, hükümlünün 'yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek' ve 'sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmaktır'. Hükümlünün sosyal bağlarını sürdürmesi, bu amacın gerçekleşmesinde hayati bir rol oynar. Ziyaretçi listesindeki kişilerin zamanla hükümlüyle bağının kopması, taşınması veya başka nedenlerle görüşe gelememesi gibi durumlar, hükümlünün sosyalleşme imkanını ortadan kaldırır. Bu durum, yönetmelikte sayılan ölüm, hastalık gibi haller kadar önemli bir 'zorunlu hal' olarak yorumlanmalıdır. İdarenin, hükümlünün sosyalleşme hakkını tamamen ortadan kaldıracak şekilde katı bir yorumla talebi reddetmesi, infazın iyileştirme amacına ve insan onuruna saygı ilkesine aykırılık teşkil eder ve infaz hakimliğince iptal edilebilir.