Metindeki Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/11818 sayılı kararında, 'tavzih talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir' şeklindeki bozma gerekçesinin hukuki dayanağı ne olabilir?

Bu bozma gerekçesinin hukuki dayanağı, HMK m.305'te düzenlenen 'hükmün tashihi (düzeltilmesi) ve tavzihi (açıklanması)' kurumunun sınırlarıdır. Tavzih, hüküm fıkrasının yeterince açık olmaması veya icrasında tereddüt uyandırması halinde, hükmün anlamının açıklanması veya çelişkili fıkralar arasındaki çelişkinin giderilmesi için başvurulan bir yoldur. Ancak tavzih yoluyla, mahkemenin verdiği kararın sonucu, yani hüküm fıkrası kesinlikle değiştirilemez, yeni bir unsur eklenemez veya çıkarılamaz. Eğer bir mahkeme, tavzih talebini kabul ederek, aslında hükmün sonucunu değiştiren bir işlem yapıyorsa, bu 'tavzih' kurumunun sınırlarını aşmak anlamına gelir. Metindeki Yargıtay kararında, ilk derece mahkemesinin tavzih talebini kabul ederek, muhtemelen hükmün özünü değiştiren bir karar verdiği ve Yargıtay'ın da bu durumu tavzih kurumunun amacına aykırı bularak, talebin reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozduğu anlaşılmaktadır.