Yargıtay, ceza infaz kurumunda bulunan bir hükümlünün kitap edinme hakkının, 'ayda en fazla beş kitap okuyabileceği' varsayımıyla sınırlandırılmasını neden hukuka aykırı bulmuştur?

Metindeki Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 23.01.2017 tarihli kararında, bu tür bir sınırlandırma birkaç nedenle hukuka aykırı bulunmuştur: 1) İnfazın Temel Amacına Aykırılık: 5275 sayılı Kanun m.3, infazın temel amacının hükümlünün yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek ve uyumunu kolaylaştırmak olduğunu belirtir. Kitap okuma ve eğitim, bu amacın en önemli araçlarındandır. Bu hakkı keyfi bir sayıyla sınırlamak, infazın amacına aykırıdır. 2) Eğitim Hakkına Aykırılık: Anılan Kanun'un 76. maddesi, hükümlülerin öğretimden yararlanmalarının sağlanacağını emreder. Kitap sayısını kısıtlamak, bu emredici hükme aykırıdır. 3) Dilekçe Hakkının Kısıtlanması: Hükümlünün kitap talebini dilekçe ile yapması gerekiyorsa, dilekçe sayısını (ve dolayısıyla kitap talebini) sınırlamak, Anayasa m.74'te güvence altına alınan dilekçe hakkının engellenmesi veya kısıtlanması sonucunu doğurur. Yargıtay, bu gerekçelerle, idarenin varsayıma dayalı olarak getirdiği bu kısıtlamanın yasal bir dayanağı olmadığına ve hukuka aykırı olduğuna karar vermiştir.