Yargıtay, bir sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK m.50/1-f uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesine karar verilirken, sanığın 'gönüllü' olup olmadığının sorulmamasını nasıl değerlendirmektedir?

Yargıtay, bu durumu kanuna açık bir aykırılık ve bozma nedeni olarak değerlendirmektedir. Metinde yer alan Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2017/13580 sayılı kararında bu husus net bir şekilde ortaya konulmuştur. TCK m.50/1-f, kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilebilmesi için açıkça 'gönüllü olmak koşuluyla' ifadesini kullanmaktadır. Bu, sanığın rızasının alınmasını zorunlu kılan emredici bir hükümdür. Mahkemenin, yargılama sürecinde bu seçenek yaptırımın uygulanmasına sanığın rıza gösterip göstermediğini sorması ve bu beyanını duruşma tutanağına geçirmesi bir usul şartıdır. Bu şart yerine getirilmeden, sanığın iradesi dışında bu tedbire hükmedilmesi, kanunun açık lafzına ve amacına aykırı olduğu için hukuka aykırılık teşkil eder ve hükmün bozulmasını gerektirir.