İnfaz Kanunu m.3'teki temel amaçlar doğrultusunda, bir hükümlünün eğitim hakkının kısıtlanması mümkün müdür? Yargıtay'ın, açık cezaevindeki bir hükümlünün 'Mesleki Açık Öğretim Lisesi'nin yüz yüze eğitimlerine katılma talebinin reddedilmesini' bozma gerekçesi nedir?

İnfaz Kanunu m.3'teki temel amaçlar (yeniden sosyalleşme, üretken hale gelme vb.) ve m.76'daki 'hükümlülerin öğretimden yararlanmaları sağlanır' hükmü gereği, hükümlünün eğitim hakkı keyfi olarak kısıtlanamaz. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin metinde yer alan 16.03.2016 tarihli kararında, bu talebin reddedilmesini bozma gerekçesi şunlardır: 1) Kanuna Açık Aykırılık: 5275 sayılı Kanun m.76, açık ceza infaz kurumlarındaki hükümlülerin 'örgün ve yaygın' öğretimden yararlanacaklarını emretmektedir. Bu hakkı yorum yoluyla daraltmak kanuna aykırıdır. 2) İnfazın Amacına Uygunluk: Mevzuat, hükümlünün eğitim almasını ve sosyalleşmesini teşvik etmeyi amaçlamaktadır. Talebin reddi bu amaca aykırıdır. 3) Kabul Edilemez Gerekçeler: İdarenin 'başvuran sayısının fazla olması' veya 'bazı dersler için okula gidilmesi gerekmesi' gibi gerekçeleri, kanunla tanınan bir hakkın geri alınması için yasal ve kabul edilebilir gerekçeler değildir. Yargıtay, kurumun okula giden hükümlüye gereken kolaylığı sağlamak zorunda olduğunu belirterek, eğitim hakkının temel bir hak olduğunu ve infazın temel amaçlarına hizmet ettiğini vurgulamıştır.