Bir fiilin TCK m.150/1 kapsamında (hukuki alacağın tahsili amacıyla cebir/tehdit) değerlendirilmesi için, failin amacına ulaşması, yani alacağı tahsil etmesi şart mıdır? Bu durumu TCK m.148'deki yağma suçuyla karşılaştırınız.

Hayır, şart değildir. TCK m.150/1, 'bir hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla' hareket etmeyi düzenleyen bir 'amaç (saik)' normudur. Suçun oluşması için failin bu özel kastla, yani alacağını tahsil etme amacıyla hareket etmesi yeterlidir. Alacağı fiilen tahsil edip edememesi, suçun oluşumunu etkilemez, teşebbüs tartışmasına yol açmaz. Fail, bu amaçla tehdit veya kasten yaralama suçlarını işlediği anda TCK m.150/1 kapsamındaki durum oluşur ve fail bu suçlardan cezalandırılır. Bu durumun TCK m.148'deki yağma suçundan farkı şudur: Yağma suçu bir netice suçudur. Failin cebir veya tehditle 'bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılması' gerekir. Eğer fail, cebir veya tehdit kullanmasına rağmen malı alamazsa, suç teşebbüs aşamasında kalır ve fail TCK m.35 uyarınca yağmaya teşebbüsten cezalandırılır. TCK m.150/1'de ise böyle bir teşebbüs-tamamlanma ayrımı yoktur, çünkü atıf yapılan tehdit ve kasten yaralama suçları, bu özel amaçla işlendiği anda tamamlanmış olur.