Ceza muhakemesinde bilirkişiye başvurulmasının temel şartı nedir ve hangi konularda bilirkişiye başvurulamaz? Bilirkişi raporunun mahkeme açısından bağlayıcılığını tartışınız.

CMK m.63/1'e göre bilirkişiye başvurulmasının temel şartı, çözümü 'uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren' bir halin bulunmasıdır. Bu şart yoksa bilirkişiye gidilemez. Özellikle, 'genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda' bilirkişiye başvurulamaz. Örneğin, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı, sanığın kastının bulunup bulunmadığı gibi hukuki nitelendirme ve değerlendirmeler tamamen hakimin yetkisindedir ve bu konularda bilirkişi görüşü alınamaz (CMK m.67/3). Bilirkişi raporu, mahkeme açısından bağlayıcı bir delil değildir. Rapor, takdiri delillerden olup, hakimin delilleri serbestçe değerlendirmesi ilkesi (CMK m.217) kapsamında bir 'delil değerlendirme vasıtası'dır. Hakim, gerekçesini açıkça göstermek kaydıyla, bilirkişi raporunun aksine karar verebilir. (Bkz. Y12CD-K.2014/2619). Ancak, çözümü özel ve teknik bilgi gerektiren bir konuda, raporu yetersiz veya hatalı buluyorsa, çelişkiyi gidermek için yeni bir bilirkişi raporu almadan veya raporu denetime elverişli hale getirmeden, kendi teknik bilgisine dayanarak karar vermesi hukuka aykırı olur.