5237 sayılı TCK'da hapis cezasının ertelenmesi (TCK m. 51), bir 'koşullu af' mı yoksa bir 'ceza infaz kurumu' mudur? Bu nitelendirmenin, kurumun hukuki sonuçları (örn: tekerrüre esas alınma) üzerindeki etkisini açıklayınız.

765 sayılı eski TCK döneminde bir tür 'koşullu af' olarak nitelendirilen erteleme, 5237 sayılı yeni TCK ile bir 'ceza infaz kurumu' haline getirilmiştir. Bu, önemli bir kavramsal ve hukuki değişikliktir. 'Koşullu af' olsaydı, denetim süresi başarıyla tamamlandığında mahkumiyetin tüm sonuçlarıyla ortadan kalkması, yani vaki olmamış sayılması gerekirdi. Oysa TCK m. 51'deki düzenleme bu sonucu doğurmaz. Erteleme bir 'ceza infaz kurumu'dur çünkü: 1) Mahkumiyet Hükmü Varlığını Korur: Erteleme, mahkumiyet hükmünü ortadan kaldırmaz, sadece cezaevinde infaz edilmesini askıya alır. Kişi 'hükümlü' statüsündedir ve bu karar adli sicile işlenir. 2) İnfaz Edilmiş Sayılma: Denetim süresi başarıyla tamamlandığında, ceza ortadan kalkmaz, 'infaz edilmiş sayılır' (TCK m. 51/8). Yani, kişi cezasını toplum içinde, denetim altında çekmiş kabul edilir. Bu nitelendirmenin en önemli pratik sonucu 'tekerrür' üzerindedir. Cezası ertelenen ve denetim süresi sonunda cezası infaz edilmiş sayılan bir hükümlünün bu mahkumiyeti, daha sonra işleyeceği yeni bir suç açısından TCK m. 58'deki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına 'esas alınır'. Çünkü ortada hukuken varlığını sürdüren ve infaz edilmiş sayılan kesinleşmiş bir mahkumiyet bulunmaktadır. Eğer erteleme bir af kurumu olsaydı, mahkumiyet ortadan kalkacağı için tekerrüre esas alınması mümkün olmazdı.